แคปชั่นกำลังใจคำคมโดนๆ อ่านแล้วมีกำลังใจ


รวบรวมแคปชั่นคำคมกำลังใจและ ข้อคิดกำลังใจดีๆ สั้นๆ มากมาย วันนี้ จึงได้รวบรวมคำคมดีๆ มาให้อ่านกันอาจจะได้ทั้งข้อคิด

และกำลังใจดีๆ ในการดำเนินชีวิต ต่อไป ถึงจะไม่มากเท่าไหร่ แต่ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคน

บางอย่ างแค่คิดก็มีความสุข บางอย่ างคิดแล้วสนุก ก็คิดกันไปบางอย่ างคิดแล้วทุกข์จะคิดทำไม

ทุกอย่ าง ไม่ได้ขึ้นกับใคร อยู่ที่ใจเรา คิดไปเอง

ปริมาณของ “ความสุข” ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนของ “สิ่งดีๆ” ที่เราได้รับ

แต่อยู่ที่ “มุมมอง” ของเราที่มีต่อ “สิ่งเหล่านั้น” ต่างหาก

จงฝากชีวิตไว้กับ “สติและปัญญา”

อย่ าฝากไว้กับ “โชคชะตา ที่มองไม่เห็น”

อย่ า “คาดหวัง” กับสิ่งที่..มีชีวิต

อย่ า “ยึดติด” กับสิ่งที่มีวัน..ดั บ ส ล า ย

อย่ า “ยอมแพ้” หากยังมี..ลมหายใจ

อย่ า “ประมาท” มากไป..กับใจคน

ไม่มีความสำเร็จใด ที่จะไม่ใช้ความพย าย ามและเวลา

ความรู้สึกที่แ ย่ที่สุดไม่ใช่ “ความอ้างว้าง” หรอก

แต่เป็นเพราะ “การถูกลืม” โดยคนที่คุณไม่มีวัน “ลืมเค้า” ได้ต่างหาก

คืนที่ท้องฟ้า “มืดที่สุด” เราจะเห็นดาวได้ “ชัดที่สุด”

และวันใดที่เรา “ทุกข์ที่สุด” เราจะได้เห็นว่า “ใครรักเราที่สุด”

ความสำคัญของการมี “เพื่อน”

ไม่ได้อยู่ที่เรา…มีเพื่อนกี่คน

แต่สำคัญที่…เราเหลือเพื่อนอยู่กี่คน

ในย ามที่เราต้องเจอกับ “วิ ก ฤ ต ของชีวิต”

ถึงคนเราจะมีเวลา 24 ชั่ วโมงเท่ากัน ..แต่เชื่อสิ “คนรอ” กับ “คนถูกรอ” มันนานไม่เท่ากัน..

วันนี้ “ท้อ” ไม่เป็นไรขอ “ใจสู้”

“พรุ่งนี้” ยังมีอยู่ให้ “แก้ไข”

มีความหลัง เป็นบทเรียนใช้สอนใจ

“อนาคต” วันข้างหน้าเป็นอย่ างไร อยู่ที่เรา..

บางครั้ง..เวลาที่เรามีปัญหา เราก็ไม่ได้ต้องการ “คำปรึกษา”

แต่.. เราต้องการ “ใครสักคน” ที่พร้อมจะ “รับฟังปัญหา”

ท้อแท้ได้ แต่อย่ าท้อถอย

อิจฉาได้ แต่อย่ าริษย า

พักได้ แต่อย่ าหยุด

ทำให้ถึงที่สุด แล้วหยุดที่คำว่า “พอ”

บางครั้ง…เรามองหา “สิ่งที่ขาด” จนพล าด “สิ่งที่มี”

และบางครั้ง ก็เฝ้าหา “สิ่งที่ดี” จนทำให้ “สิ่งที่มี” นั้นหายไป..

มี 3 ทางเลือกให้คุณในการทำอะไรสักอย่ าง คือ ทางที่ถูก ทางที่ผิดและ ทางที่คุณเลือกทำ

วิธี “เปลี่ยนคนอื่น” ที่ดีที่สุด คือ “เปลี่ยนมุมมอง” ของ “ตัวเรา” เอง

การเสียใจเป็นเรื่องปกติ แต่อย่ าเสียใจเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะจะกลายเป็นเสียเวลา

เมื่อคิดจะเดินไปข้างหน้า โปรดอย่ าหันมองกลับหลังอย่ างเสียดาย

มองปัญหา ให้เหมือนกับ “เม็ดทราย” ถึงจะเยอะมากมายแต่ ทรายก็เล็กแค่ “นิดเดียว”

สามเรื่องที่น่าเสียใจในชีวิต

พบครูดี…แล้วไม่เรียน

พบเพื่อนดี….แล้วไม่คบ

และพบโอกาส…แล้วไม่คว้าเอาไว้

เป็นธรรมดา.. “ที่ช่วงหนึ่งของชีวิต” ที่เราจะ.. “รู้สึกแ ย่”

แต่ขอ.. “อย่ าท้อแท้” เพราะคงไม่มีใครที่จะ “แพ้” ได้ทุกวัน

คำสัญญาไม่ได้ช่วยให้ ความรัก มั่นคงและยืนย าว

แต่มันทำให้เจ็ บหนักกว่าเก่า เมื่อคนใดคนหนึ่ง “บังเอิญ” ไม่รักษ ามัน

ใบไม้..แม้จะเป็นใบที่อยู่สูงที่สุด

วันหนึ่ง..ก็ต้อง “หล่น” สู่พื้น

เหมือนใบอื่นๆ ..ไม่ต่างกัน

“ทำตัว” ให้มีคุณค่ากับ “เวลา” ที่เหลืออยู่

อดทนสู้ “โชคชะตา” อย่ าท้อถอย

หัด “เดินหน้า” ไม่ใช่มัวแต่ “รอคอย”

จะ “ดีมาก” หรือ “ดีน้อย” ก็ขึ้นอยู่กับ “ตัวคุณ”

ความสำเร็จ ไม่จำเป็นต้องซ้ำทางใคร

เพราะชีวิตและหัวใจ บ่มเพาะมาต่างกัน

ไม่สำคัญว่ามีทรัพย์ มาก หรือ น้อย

แต่ที่สำคัญคือ ต้องใช้ให้น้อย ต่างหาก

ชีวิตจึงจะมี เหลือ มากกว่าขาด

อย่ ายึดติดกับวัตถุ มากกว่าจิตใจ

อย่ าเก็บเอาเรื่อง ทุกข์ใจ มาใส่ส มอง

อย่ าตัดสินคนอื่น แค่เพียงมอง

อย่ าอิจฉา อย่ าคิดครอบครอง ของที่ไม่ใช่ของเรา

ความทุกข์ เข้ามาเพื่อให้เราได้..เรียนรู้ ไม่ใช่ต้อง..แบกรับ

ยิ่งเรา “อ่อนแอ” ปัญหาต่างๆ จะยิ่งได้ใจ

ยิ่งปัญหายิ่งใหญ่ เรายิ่งต้องอาศัย..ใจที่ใหญ่กว่ามัน

ความห่วงใย ถ้าเขาไม่ต้องการ มันก็คือความน่ารำคาญดีๆนี่เอง

“การง่วนอยู่กับการปีนบันได คงไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อันใด

ถ้าบันไดของคุณวางพาดอยู่ผิดกำแพง”

ชีวิตที่ไม่เคยทุกข์ ก็ไม่รู้หรอกว่า “สุข” เป็นยังไง

ชีวิตที่ไม่เคยเสียใจ คือไม่เคยรักใครอย่ างแท้จริง

มักมี “ความจริง” แฝงอยู่ในคำว่า “ล้อเล่น”

มักมี “ความสงสัย” ภายใต้คำว่า “ไม่มีอะไร”

มักมี “ความน้อยใจ” ซ่อนอยู่ในคำว่า “ไม่แคร์”

เพราะคนเราไม่ได้ยืน ณ จุดเดียวกัน

เหตุผลในการตัดสินใจจึงแตกต่างกัน

อย่ าทิ้งความฝัน เพียงเพราะรู้สึกว่ามันไกล

ถ้าไม่ลองเดินไป แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าไกลจริง

ไม่มีสิ่งใดที่จะสามารถทำให้ “มนุษย์” มีความทุกข์ได้มากมาย

เทียบเท่ากับ “จิต” ที่คิดปรุงแต่งไปเอง..

บางครั้ง “ท้อ” จนอย าก “ยอมแพ้”

บางครั้ง “แ ย่” จนอย าก “ห่างหาย”

บางครั้ง “เจ็ บ” จนอย าก “จะต าย ”

แต่สุดท้าย ยังอยู่ได้ ด้วย “ตัวเอง”

คนที่เข้มแข็งไม่ใช่คนที่ไม่เคยร้องไห้ แต่คือคนที่ยังยิ้มได้

ถึงแม้จะผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้ ร้องไห้มาแล้วนับไม่ถ้วน..

เวลาคนเรามีเท่ากัน แต่การจัดสรรเวลาของเราต่างกัน

บางครั้ง… “คำพูดแรงๆ” ที่แฝงด้วยความชัดเจน และตรงกับใจ

ยังดีกว่า… “คำพูดหวานๆ” ชวนหลงไหล แต่หา “ความจริงใจ ไม่เจอ”

อย ากรู้ตัวตน ต้องทนดูใจ

อย ากรู้ใจใคร ต้องใส่ใจคน

อย ากรู้นิสัย อย่ าเพิ่งร้อนรน

เพราะคนทุกคน รู้หน้า ไม่รู้ใจ

“บางคน” อยู่ด้วยแล้ว “สนุก” ..แต่เวลาเรา “ทุกข์” เขากลับ “ไม่เคยว่าง”

“บางคน” อยู่ด้วย อาจ “น่าเบื่อ” ไปบ้ าง ..แต่เมื่อ “ทุกข์” มา “เคียงข้าง” เขากลับ “ว่างตลอดเวลา”

อนาคตเป็นสิ่งที่ทุกคนควรจะมี แต่อย่ าลืมว่าปัจจุบันที่มี เป็นรากฐานที่ดีของอนาคต

ใครทำเราเจ็ บ ..เราจะเก็บไว้เป็นรายละเอียด

ใครทำเราแค้น ..เราจะตอบแทนด้วยการให้อภัย

ใครทำเราร้องไห้ ..เราจะทำให้คนนั้นเสียดายที่จากเราไป

ความสำเร็จแต่ละคนมีเส้นขีดไม่เท่ากัน ฉะนั้นอย่ าประเมินความสำเร็จของตนเองจากคนอื่น..

การได้แบ่งปั น ประสบการณ์ ความรู้หรือแม้แต่ความรู้สึก ก็สามารถเป็นบทเรียนที่ดีให้คนอื่นได้

อย่ ามัวแต่โทษโชคชะตา หากคุณไม่แสวงหาโอกาสให้ตนเอง

ชีวิตไม่ใช่การค้นหาตัวเอง แต่เป็นการสร้างตัวตนของคุณขึ้นมาเอง

คนทุกคน… ย่อมมีเหตุผลในการเลือกที่จะทำ

เมื่ออายุเพิ่มขึ้น สิ่งที่ต้องเพิ่มขึ้นคือ “เหตุผล” สิ่งที่ต้องลดลงคือ “อารมณ์”

อย่ าเกลี ย ด คนที่อิจฉาคุณ แต่จงให้เกียรติที่เขาอิจฉาคุณ

เพราะว่าเขาเป็นหนึ่งในคนที่คิดว่า.. คุณดีกว่าเขา

“มือ” ที่กุมไว้นานๆ …ย่อมเมื่อย..ฉันใด

“ใจ” ที่ยึดไว้ไม่เลิกรา…ย่อมเมื่อย..ฉันนั้น

เมื่อโกรธจัด.. อย่ าเพิ่งตอบข้อความใคร

เมื่อดีใจ.. อย่ าเพิ่งให้สัญญา

เมื่อเศร้าหนักหนา.. อย่ าเพิ่งตัดสินใจ

“สติ” …ทำเรื่องใหญ่ๆ กลายเป็นเรื่องเล็ก

“อคติ” …ทำเรื่องเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่

วิธีลืมอดีต…ที่ดีที่สุด

คือทำปัจจุบัน…ให้น่าจดจำ

อย่ าทุกข์…เพราะยอมแพ้

อย่ าอ่อนแอ…เพราะสิ้นหวัง

อย่ าท้อถอย…เพราะไร้พลั ง

อย่ าหยุดยั้ง…ถ้ายังมีลมหายใจ

สำหรับชีวิตที่ผ่านมา ควรแยกให้ได้ว่า อะไร..ควรจำไว้ประทับใจ

อะไร..ควรจำไว้เป็นบทเรียน

เสียใจ …ในตอนที่ผิด

คิดได้ …ในตอนที่มันสาย

คิดถึง …ในตอนที่เสียไป

เสียดาย …ในตอนที่จากลา

เผลอโ ง่ …ในตอนที่โกรธ

ขอโทษ …ในตอนที่ช้า

รู้ตัว …ในตอนที่หมดเวลา

เห็นค่า …ในตอนที่จากไป

ไม่มี..ใครรู้ในโชคชะตา

ไม่มี..ใครรู้ว่าไกลแค่ไหน

รู้แค่เพียง..วันนี้ต้องก้าวไป

เมื่อสิ้นสุดลมหายใจ ฉันก็คงสิ้นสุดการเดินทาง

หนึ่งครั้ง..ที่ผิดพลาด อาจทำให้..ไม่มีโอกาสได้แก้ไข

คิดก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะได้ไม่ต้อง..มาเสียใจในสิ่งที่ทำ

“ทุกข์” อยู่ที่ “ถือ”

“สุข” อยู่ที่ “วาง”

จะถือ หรือ จะวาง

ก็ต้องถาม “ใจตัวเอง”

วันที่ชีวิตไม่ขาดทุน คือ วันที่ได้ทำบุญและให้อภัย

วันที่ชิวิตได้กำไร คือ วันที่เราตั้งใจทำความดี

หนีอะไร..ก็หนีไป วิ่งให้เร็วเข้าไว้อาจจะหนีพ้น แต่..หนีกรร มอันเกิดจาก

การกระทำของตน ต่อให้หนีจนสุดขอบฟ้า ก็ไม่พ้นอยู่ดี

บางทีการที่เราวิ่งหนี “ความเศร้า” ไม่ได้หมายความว่า เราจะวิ่งไปเจอ “ความสุข”

คนเราชอบพูดคำว่า.. “เข้าใจ” ในสิ่งที่ไม่เข้าใจ

แล้วชอบพูดคำว่า “ไม่เป็นไร” ในสิ่งที่เข้าใจเป็นอย่ างดี

สรรพสิ่งแค่ยืมมาอย่ ายึดไว้ เพราะสุดท้ายก็ต้องคืนอยู่ดี

อย่ าปล่อยให้บางคำพูด เลยเวลาที่ควรเอ่ย เพราะต่อให้คำพูดนั้น

เพราะแสนเพราะ ดีแสนดี มันก็ยังไร้ซึ้งความหมาย หากได้ยินในวันที่สายเกินไป

“อุปสรรค” ที่ผ่านเข้ามา ให้ถือเป็น “บททดสอบ”

ถ้า “ความสุข” คือ “คำตอบ” ยิ่งทดสอบ คำตอบยิ่ง “ชัดเจน”

ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับ..คุณได้รับอะไร แต่ขึ้นอยู่กับคุณ..ปล่อยวางอะไร

การสร้างความรู้สึกดีๆ มันไม่ย ากหรอก แต่มันย ากตรง ที่เราจะรักษ าอย่ างไรไม่ให้มันเสียไป

มีความสุขได้ ถ้าใจบอกว่า “พอ”

ไม่จำเป็น..ต้องเก่งที่สุด แต่ขอให้..ทำให้ดีที่สุด ในจุดที่เลือกยืน

หาที่ สงบ ร้อยที่ ยังไม่ดีเท่า “สงบที่ใจตน”

รู้จักคน ร้อยคน ไม่ดีเท่า “รู้จักตน เพียงคนเดียว”

“ความสุข” ที่แท้จริง ไม่เคยเดินทางมาถึงก่อน… “ความลำบาก”

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งดีๆ .. หรือแ ย่ๆ

ไม่ว่าจะเป็นความสุข .. หรือความทุกข์

ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จ .. หรือพ่ายแพ้

เราล้วนแต่กำหนดได้ .. ด้วยตัวเราเอง

ที่ปรึกษา…ทำได้แค่ชี้ทาง ส่วนคนที่ต้องเดินไปตามทางนั้น คือ.. “ตัวคุณเอง”

หากใครสักคนบอกว่าคุณเปลี่ยนไป นั่นหมายถึงว่า

คุณไม่ได้ใช้ชีวิตตามแบบของพวกเขาแล้ว

วันหนึ่ง……

คุณก็จะกลายเป็นประสบการณ์

และความทรงจำของใครบางคน

ดังนั้น…จงทำดีต่อผู้คนเสมอในขณะที่คุณยังมีโอกาส

หากไม่พร้อมจะ ฟัง …

อย่ าถาม หรือ ขอความเห็นจากใคร …

เพราะถึงจะเป็นความเห็นที่ดีแค่ไหน

คุณก็จะไม่เข้าใจเพราะ…คุณไม่มีใจจะ “ฟัง”

โลกนี้ กว้างใหญ่…สำหรับคนใจกว้าง

โลกนี้ อ้างว้าง…สำหรับคนใจแคบ

โลกนี้ คับแคบ…สำหรับคนเห็นแก่ตัว

โลกนี้ ไม่น่ากลัว…สำหรับคนเสียสละ…

คนเราไม่ได้หยุดเล่น เพราะเติบโตขึ้น แต่คนเราเติบโตขึ้น เพราะหยุดเล่นต่างหาก

สิ่งที่ย้อนไม่ได้คือ..เวลา

สิ่งที่หนีไมได้คือ..ความต าย

สิ่งที่ซื้ อ ไม่ได้คือ..ชีวิต

สิ่งที่มองไม่เห็นคือ..ใจคน

สิ่งที่ต้องอดทนคือ..ใจตัวเอง

บางครั้งการ “ยอม” ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะ “แพ้” เสมอไป

แต่มันหมายถึงชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่คุณสามารถเอาชนะใจตัวเองได้ก็พอ

มี 3 สิ่งในชีวิตที่เราไม่มีวัน ได้มันกลับคืนมา นั่นคือ…

โอกาสดีๆ… ที่เราพลาดมันไปแล้ว

คำพูด… ที่เราได้พูดออกไปแล้ว

และ เวลา… ที่เราเสียมันไปโดยเปล่าประโยชน์

นอกจากพอใจในสิ่งทีมีแล้ว

เราต้องพอใจในสิ่งที่ไม่มี ด้วย

เพราะสิ่งที่ทำให้เราทุกข์ใจได้ คือการ “เคยมี”

“มอง” คนละ “มุม”

“กลุ้ ม” คนละ “เรื่อง”

“เคือง” คนละ “อย่ าง”

“อ้างว้าง” คนละ “คราว”

ทุกคนต่างมี “เรื่องราว” ไม่เหมือนกัน

อย่ าเสียดายกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต

หากมันดี มันก็เป็นเรื่องที่ดี

แต่หากมันเล วร้ าย มันก็เป็นประสบการณ์ชีวิต

บางครั้ง คนเราก็ต้องเจอกับวันที่เล วร้ ายบ้ าง

เพราะมันช่วยให้เราเห็นคุณค่าของวันดีๆ ในชีวิต

ความรู้สึกคนเรามันเหมือนคลื่น เราไม่อาจหยุดมันไม่ให้ซัดมาได้

แต่เราสามารถเลือกวิธีที่จะโต้คลื่นได้

ในชีวิต ไม่มีอะไรเป็นอย่ างที่เราคาดหวังซะทุกอย่ าง

นั่นคือเหตุผลที่คนเรา ต้องลดความคาดหวังลงบ้ าง

แล้วปล่อยชีวิตให้ไหลไปตามกระแ ส ของมัน

ท้ายที่สุด สิ่งเดียวที่เป็นของเราอย่ างแท้จริง ก็คือเรื่องราวของเราเอง

ขอขอบคุณ z a z a n a .c o m

Back To Top