ใครที่ลืมอดีตไม่ได้ อยากให้ดูเรื่อง “น้ำลืมอดีต” เป็นตัวอย่าง


มีหญิงสาวคนหนึ่งเธอมีอดีต ที่แสนเลว ร้ายเจ็บช้ำ และขื่นขม จึงอย ากที่จะลบ มุมออกจากความทรงจำ

แต่ไม่ว่าจะทำอย่ างไรก็ไม่สามารถ ลืมเลือนออกไปได้ จึงทำให้ชีวิตของเธอ ต้องระทมทุกข์ เป็นอย่ างมาก

เพราะแม้ปัจจุบันเธอจะ มีชีวิตที่ดีขึ้นแล้ว แต่เหตุการณ์ ในอดีตที่ผ่านมาแล้ว นั้น เมื่อนึกถึงทีไร ก็ทำให้ต้อง ปวดร้าวใจเสียทุกที

“อดีตที่ผ่านมาของเรานั้น เสมือนรอยด่างพร้อย ในชีวิตหากสามารถ ลบอดีต ที่แสนขื่นขมออกไปได้ เหมือนกับว่า

ไม่เคยมีเรื่องร้า ยเกิดขึ้นกับเรามาก่อนเลย ก็คงจะดีชีวิตของเรา คงจะ มีความสุข เหมือนกับ คนอื่นเขาเสียที”

หญิงสาวรำพึง กับตนเอง “หากโลกเรานี้ มีน้ำวิเศษ ที่เมื่อดื่มแล้ว สามารถลืมอดีตได้ เหมือนดั่งใน นิทานก็คงจะดี”

blank

เพื่อนบ้านของหญิงสาว ได้ยินเข้าพอดี จึงได้พูด กับหญิงสาวว่า “ได้ยินมาว่า มีนักพรตปริศนา ผู้หนึ่งท่านสามารถช่วยเหลือ

ผู้ตกทุกข์ได้ย าก ได้ทุกเรื่องบางที ท่านอาจจะมีน้ำลบอดีต เหมือนดังในนิทาน

ก็เป็นได้ ลองเดินทาง ไปเพื่อให้ท่านนักพรต ช่วยเหลือดูสิ”

เธอจึงตัดสินใจ เดินทางไปยัง เขาปัญญายุทธ

หญิงสาว: “ขอประทานโทษ ท่านนักพรต เฉินกุ๊ยเซียง อยู่หรือไมคะ”

นักพรต: “ข้าเอง มาหาข้า มีเรื่องเดือด เนื้ อร้อนใจ อะไรอย่ างนั้นรือ” นักพรตเฉินกุ้ยเซียง ถามด้วย ความเมตตา

หญิงสาว: “คารวะท่านนักพรต ข้าน้อยมีเรื่องทุกข์ใจ เป็นอย่ างมาก จากอดีตอันแสนเล วร้า ย

ที่ข้าได้พานพบมา แม้จะพย าย าม ลืมเลือน สักเพียงใดก็ไม่อาจลืมได้”

นักพรต: “ถึงแม้จะเป็นอดีตที่เล วร้า ย แต่เมื่อมันผ่านมา แล้วเหตุใดมันจึงยัง ทำให้แม่นางทุกข์ใจ ได้อีก”

blank

หญิงสาว : “เพราะอดีตในครั้งเก่านั้น เป็นเหมือนรอยด่างพร้อย ที่คอยตอกย้ำ ให้นึกถึง แต่เหตุการณ์เก่า ๆ

ตลอดเวลา แม้ปัจจุบันจะ มีชีวิตที่ดีเพียงใด แต่เมื่อนึกได้ว่า เคยมีอดีตที่เล วร้า ย

ก็ทำให้ข้าน้อย มิอาจมีความสุข กับปัจจุบันได้เลย” หญิงสาวคุกเข่า ลงแล้ว เอ่ยต่อไปว่า

หญิงสาว : “ข้าทุกข์ เหลือเกิน ท่านนักพรตพอมีทางช่วยเหลือ ข้าได้หรือไม่”

หญิงสาวเอ่ย ด้วยสีหน้า ทุกข์ระทม

นักพรต : “แม่นางโปรดยืนขึ้น ก่อนแล้ว เชิญตามข้ามา” เฉินกุ้ยเซียงให้หญิงสาว

ไปที่โต๊ะแล้ว ได้นำกาน้ำกับถ้วยใบหนึ่ง ออกมาซึ่ง ในถ้วยใบนั้นมีน้ำอยู่ค่อนถ้วย

นักพรต : “แม่นางโปรด ดื่มน้ำ ในถ้วยนี้เถิด”

blank

หญิงสาว : “หรือนี่จะเป็น น้ำ ลืม อดีต”

นักพรต : “หากเจ้า จะเรียกเช่นนั้น ก็ย่อมได้” หญิงสาวจึงหยิบถ้วยน้ำ มาดื่มด้วยความดีใจ

แต่เมื่อน้ำในถ้วยนั้น ได้สัมผัสกับปาก ของหญิงสาวก็ต้องรีบวางถ้วยใบนั้น ลงทันที เพราะน้ำที่ดื่มนั้น มีรถเค็ม เป็นอย่ างมาก

หญิงสาว : “ท่านนักพรตท่าน เอาน้ำอะไรมาให้ท่าน ทำไมจึงมี รสชาติเค็มปี๋เช่นนี้”

นักพรต : “ต้องขอโทษด้วยถ้าอย่ างนั้น ข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไป ในถ้วยอีกสักหน่อยนะ

เผื่อรสชาติจะดีขึ้น” นักพรตจึงรินน้ำ เปล่าจาก ในกาเพิ่มอีก

นักพรต : “แม่นางลองดื่มดู อีกทีสิว่ารสชาติดี ขึ้นรึยัง”

หญิงสาว : “ค่อยยังชั่ วแล้วค่ะ รสชาติพอกินได้ แต่ยังมีรสเค็มอยู่บ้าง”

นักพรต : “ถ้าอย่ างนั้น ข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไป ในถ้วยอีกสักหน่อยนะ “ นักพรตริน น้ำเปล่าลงไปอีก

หญิงสาว : “น้ำในถ้วยนี้ มีรสจืด จนแทบไม่หลงเหลือ ความเค็มอีกแล้ว ดื่มได้สบายเลย” ทันใดนั้นหญิงสาว ก็เข้าใจ ในทันที

นักพรต : “อันว่าอดีต ที่แสนเล วร้า ย ก็เปรียบเหมือนดั่งเกลือ ในน้ำที่มีรสเค็ม ทำให้มิอาจ ดื่มกินได้

blank

แต่หากเราหมั่นเติม สิ่งดีๆลงไป เหมือนเราเติมน้ำเปล่า เข้าไปย่อมทำให้ น้ำที่มีรสเค็มมาก

ค่อยๆจางลง จนในทีสุด ก็กลายเป็นน้ำ ที่เราสามารถดื่มกิน อย่ างมีความสุขได้

เพียงแม่นางหมั่นเติมสิ่งดีๆให้กับชีวิต ไม่เติมสิ่งร้ า ยๆ เข้าไปอีก ก็จะทำให้อดีตที่แสนเล วร้า ย ด้อยค่าด้อยราคา

ลงไปเอง ถึงแม้ว่ามัน จะยังอยู่ก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถสร้าง ความทุกข์ใจ ให้กับเราได้ เพราะมันเจือจางลง แล้วนั่นเอง”

ที่มา : bangpunsara

Back To Top