ยิ่งโตยิ่งเข้าใจ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน


แม้ไร้เสียงปรบมือจากผู้คน แต่ตัวคุณย่อมภูมิใจ ยามเล็กพึ่งพาพ่อแม่ เรียกว่า ได้รับการเลี้ยงดู

ยามโตยังพึ่งพาพ่อแม่ เรียกว่า ชาวเกาะ พึ่งพาตัวเองได้ จึงชื่อว่า เป็นผู้ใหญ่ พึ่งพาตัวเองได้จึงยิ้มได้อย่างภูมิใจ

ทรัพย์สินไม่มาก รู้จักหา ไม่มีบ้านไม่มีรถ รู้จักสร้าง เหนื่อยแล้วท้อแล้ว รู้จักลืม

ทุกข์แล้วร้องไห้แล้ว รู้จักปลอบตัวเองคนอื่นให้คุณได้ก็แค่ต้นกล้า ลงมือปลูกเองจึงได้รับร่มเงา

ยามอับจนอย่ากล่าวโทษที่คนอื่นไม่อุ้มชู ยามวิกฤติอย่าคับแค้นที่คนอื่นไม่ค้ำจุน

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

หากคุณแข็งแกร่งปัญหาที่เจอก็คือแรงส่ง หากคุณกล้าหาญวิกฤติที่เจอก็คือโอกาส ยึดในอัตตา

อาจนำพาให้ตนหลงทาง ยึดในผู้อื่น อาจทำให้หมดความเป็นตัวของตัวเอง พึ่งพาตัวเองได้ ทุกสิ่งย่อมเป็นของคุณ

เข้มแข็งไว้นะ พึ่งพาตัวเองได้ พึ่งพาตัวเองได้ คือ คนจริงแม้ไร้เสียงปรบมือจากผู้คน แต่ตัวคุณย่อมภูมิใจ

นกที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ ไม่เคยกลัวเกรงกลัว หรือ กังวลว่ากิ่งไม้จะหัก ใช่ว่าเจ้านกจะไว้ใจกิ่งไม้ แต่เจ้านกมั่นใจ

ในปีกของตัวเองต่างหากวันนี้ทำเรื่องที่คนอื่นไม่ยอมทำ พรุ่งนี้ จะได้สามารถทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่เป็น

มีคนกล่าวไว้ว่า “แท้จริงแล้วคนเราต่างกันแค่เพียงนิดเดียว”

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

1.คุณนอนอู้อยู่บนเตียง เขากำลังออกกำลังกายอยู่ ดังนั้นเขามีสุขภาพดีกว่าคุณ

2.คุณทำงานไปวันๆ เขาตั้งใจทำงาน ดังนั้นเขากลายเป็นหัวหน้าของคุณ

3.คุณกำลังทำโครงการวันนี้ให้เสร็จ เขากำลังวางแผนโครงการของปีหน้าดังนั้นเขาจึงสามารถครอบครองโอกาสมากกว่าคุณ

4.คุณกำลังหาข้ออ้าง เขากำลังแก้ไขปัญหา ดังนั้นธุรกิจการงานของเขาประสบความสำเร็จมากกว่าคุณ

5.คุณเพลินกับการใช้จ่าย เขากำลังบริหารทรัพย์สิน ดังนั้นเขาสมบูรณ์มั่งคั่งมากกว่าคุณ

6.คุณกำลังคิดถึงผลประโยชน์ของตัวเอง เขากำลังคิดและพิจารณาถึงผลประโยชน์ของอีกฝ่ายหนึ่ง

ดังนั้นเขาจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนมากกว่าคุณความสำเร็จไม่มีปาฏิหาริย์ มีเพียงแค่ลู่ทางและการลงมือทำ

อย่างต่อเนื่องแบบไม่หยุดเท่านั้น ชนะผู้อื่นได้สิบครั้งก็ไม่สู้ชนะใจตนเองได้เพียงครั้งเดียวชนะตัวเองถึงจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ขอขอบคุณข้อมูล  siamame

Back To Top