อ ย่ าป ร ะ ม า ทกับ ชี วิ ต ส ติ นั้ น สำ คัญ ม า ก (เขียนไว้ดีมาก)

thumbnail


อย่าคิดว่า เวลาของชีวิตเหลืออีกยาวนานแล้วจะทำอะไรก็ได้ตามใจด้วยการปล่อยให้ชีวิตเปล่าประโยชน์ ปล่อยให้ชีวิตถูกความชั่วครอบงำ ปล่อยให้ชีวิตเป็นไปตามยถากรรม

ปล่อยชีวิตลุ่มหลงกับความสนุกสนาน ปล่อยให้ชีวิตไร้ทิศทางไร้จุดหมาย เพราะความประมาทนั้นมีโทษมากมายนักย ากที่จะอธิบายให้หมดสิ้นได้ เป็นตัวอั น ต ร า ยสำหรับความเป็นอยู่ของเรา เพราะมันให้เราได้แต่ความสูญเสีย คุณงามความดี และพาเราไปสู่ทางเสื่อม

หากยังมองไม่เห็นทางสว่างของชีวิต จำเป็นต้องแสวงหาทางออกของความทุกข์ ทางสว่างคือการอยู่ด้วยคุณธรรม คุณธรรมที่ว่านั้นก็คือ “สติ” หรือหมายถึง “ความรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา” ความรู้คัวจะทำให้เรารู้เท่าทันความประมาท ฉะนั้น เราจึงต้องอาศัยสติเป็นตัวกำจัดความประมาท

ใช้สติตัดความประมาทในเวลา มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า วันคืนล่วงไป บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ อย่ ามัวเมาทำในสิ่งไร้สาระ ดูแฟชั่น อย่ าลืมว่าเวลามีน้อยเมื่อกินชีวิดไปแล้วก็เรียกลับคืนไม่ได้

ใช้สติตัดความประมาทในวัย มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่ าคิดว่าตัวยังเป็นเด็กอยู่ จึงเที่ยวเล่นเพลิดเพลินไปวันหนึ่ง ๆ เพราะถ้านับอายุตั้งแต่ชาติแรก ๆ จนถึงบัดนี้ แต่ละคนต่างมีอายุคนละหายกัปแล้ว

ใช้สติตัดความประมาทในความไม่มีโ ร ค มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่าคิดว่าเราจะแข็งแรงอยู่อย่างนี้ตลอดไป ถ้ากรรมชั่วในอดีตตามทันอาจป่วยเป็นโ ร ค ไม่สบายเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะฉะนั้นในขณะที่สุขภาพยังดีอยู่นี้ต้องรีบขวนขวายสร้างความดีให้เต็มที่

ใช้สติตัดความประมาทในชีวิต มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่ าคิดว่าเราจะมีชีวิตอยู่อีกนาน ยังสุขสบายดี จริงๆ แล้วเราอาจจะตาย เมื่อไหร่ก็ได้ มัจจุราชไม่เคยเตือนเราล่วงหน้า ควรเร่งรีบขวนขวายในการละความชั่ ว สร้างความดี และทำจิตใจให้ผ่องใสอย่ างเต็มที่ทุกรูปแบบทุกโอกาส

ใช้สติตัดความประมาทในการงาน มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่าจะทำงานทุกอย่ างที่มาถึงมือให้ดีที่สุด ทำอย่ างทุ่มเทไม่ออมมือ ทำงานไม่ให้คั่งค้าง ไม่ท้อถอย ไม่ผัดวันประกันพรุ่ง

ใช้สติตัดความประมาทในการศึกษา มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า จะขวนขวายหาความรู้อย่ างเต็มที่ อะไรที่ควรอ่านควรท่ององก็จะรีบอ่านรีบท่องโดยไม่แชเชือน ตระหนักถึงคุณค่า และความสำสำคัญของการศึกษาหาความรู้ ซึ่งจะเป็นกุญแจไขปัญหาชีวิตทุกๆ อย่ าง

ใช้สติตัดความประมาทในการปฏิบัติธรรม มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า จะปฏิบัติธรรมอย่ างสม่ำเสมอ ไม่ย่อท้อ โดยเริ่มตั้งแต่บัดนี้ไม่ใช่รอจนแก่ค่อยเข้าวัด การปฏิบัติธรรมนั้นทำให้เกิดความสุขแก่ตนทั้งโลกนี้และโลกหน้า และเป็นวิธีการเดียวที่ทำให้เราสามารถบรรลุเป้าหมายอันสูงสุดแห่งชีวิต คือ พระนิพพาน

สติ จะทำให้เราไม่หลงไปในอารมณ์ทั้งหลายจนเป็นทุกข์ ความทุกข์อันเกิดจากการเวียนว่ายต า ย เกิดของสัตว์ในวัฏสงสารอยู่เนืองๆ มิได้ขาด เราต้องระลึกเสมอว่า ถ้าเรายังต้องเวียนต า ย เวียนเกิดอยู่อย่ างนี้ก็ต้องมีการเกิด แก่ เจ็บ ต า ย เป็นทุกข์อยู่ร่ำไป

จึงควรหาโอกาสปฏิบัติธรรมอย่ างเต็มที่ เพื่อให้เข้าพระนิพพานให้ได้เร็วที่สุดจะได้หมดทุกข์ เมื่อระเช่นนี้บ่อย ๆ ย่อมไม่หลงในอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งความหลง ไม่กำหนัดในอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด ไม่ขัดเคืองในอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งความขัดเคืองได้ในที่สุด

เราต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา คือการระลึกรู้สิ่งที่ตนเองกำลังจะทำนั้น ไม่ว่าจะด้วยกาย วาจา หรือว่าด้วยใจเราต้องแยกแยะได้ว่าเป็นบาปหรือไม่เป็นบาป เป็นกุศลหรือว่าเป็นอกุศล เมื่อระลึกไก้แล้วเราก็จะสามารถหลีกเลี่ยงที่จะไม่บาปหรือความชั่วได้

ที่มา : sites



Back To Top