มุมมองดีๆ ที่จะช่วยให้คุณเข้าใจความรักมากขึ้น


ความรัก คือเรื่องสำคัญ ถ้าเราไร้ซึ่งมุมมองความรัก โดยเฉพาะมุมมองที่ดีไม่ว่าจะเป็นความรัก

ในรูปแบบใดๆ ก็ย่อมไม่เข้าใจรูปแบบ ความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถ รักษาความสัมพันธ์ ให้ตลอดรอดฝั่งได้

1.เราไม่ได้พบกัน เพราะความบังเอิญ

ไม่มีความบังเอิญในโลกใบนี้ ในชีวิตหนึ่ง เราอาจพบใครบางคนที่รู้สึกว่าคุ้นเคยกันมานานโปรดจงรู้เอาไว้ว่า

นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลย เพราะความบังเอิญไม่มีอยู่จริง คู่ชีวิตที่ผู้คนตามหาจึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญเช่นกัน

หากแต่เกิดจากผลกร รมทั้งปัจจุบันและอดีตที่ส่งกระแสผ่านคนสองคน ให้เกิดเป็นแรงดึงดูดซึ่งกันและกัน

2.พลังของ ความคิดถึง

กระแสแห่งความคิดถึง เป็นพลังงานที่มีทั้งความเหงา ความเศร้า และความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

มันเป็นพลังงานที่สร้าง มโนภาพให้ชัดเจนแม้มองไม่เห็น ทำให้รู้สึกถึงสัมผัสอันอ่อนโยน

แม้ระยะทางห่างไกล มันเรียกรอยยิ้ม จากริมฝีปากอันบอบบาง และเรียกน้ำตาจากดวงตากลมโต

มันดึงเราจากความเป็นปัจจุบันไปสู่อดีตอันล่วงเลยและอนาคตที่ไม่เคยปรากฏ หากเรามีมุมมองความรักในแง่

ความคิดถึงอย่างถูกต้องความคิดถึงก็ จะเป็นพลังที่ดีให้เรา แต่ถ้าคิดถึงมากเกินไป ก็กลับจะเป็นผลร้ายได้นะ

blank

3.ความรักมิใช่ การครอบครองเสมอไป

ประเด็นที่น่าสนใจมาก คือ ประเด็นของการครอบครอง ทุกคนต้องการครอบครองคนรักและเมื่อได้ครอบครองแล้ว

ความเบื่อหน่ายย่อมเกิดขึ้น ความเบื่อหน่ายเกิดขึ้นเสมอ เมื่อครอบครองได้สำเร็จเมื่อหนุ่มสาวสองคน

กลายเป็นสามีภรรยากันแล้ว เราจะเจอแต่สามีบ้าอำนาจและภรรยาขี้บ่น นั่นเพราะเขาแต่งงานกันแล้ว

ตกลงปลงใจกันแล้ว ทุกอย่างจึงเข้าสู่ภาวะเบื่อหน่าย นี่คือปลายทางของความรักที่ขับเคลื่อนด้วยราคะ

เมื่อได้ครอบครองกันและกันแล้ว ความน่าตื่นเต้น ที่เคยมีก็หมดลงไปหนทางเดียวที่จะทำให้ความรัก

ไม่น่าเบื่อ คือความเมตตา เราต้องเมตตาคนรักของเราเพราะเมตตา ทำให้เราไม่ต้องการครอบครอง

ยิ่งเมตตาคนรักมากเท่าไร ความต้องการที่จะครอบครองเขาก็มีน้อยเท่านั้น เมื่อเราไม่เคยครอบครองเขา

เขาย่อมเป็นคนที่น่าสนใจสำหรับเราเสมอ เขาย่อมเป็นเจ้าชายเจ้าหญิง ในสายตาของเรา ตลอดไป

blank

4.อย่าไล่ล่า ตามหาความรัก

ขอให้ลองคิดสักนิดว่า เมื่อคนไล่ล่าความรัก สองคนมาเจอกัน ความสัมพันธ์นั้นจะเป็นรักแท้ได้อย่างไร

ในเมื่อทั้งคู่คิดแต่จะ ตักตวงผลประโยชน์จากอีกฝ่ายตั้งแต่แรกยังไม่ทันรู้จักกันด้วยซ้ำ

ก็หวังไว้แล้วว่าจะได้รับความรักจากอีกฝ่ายจนถึงที่สุด จะต้องมีใครสักคนเดินเข้ามาในชีวิตเพื่อให้

ให้และให้ ในสิ่งที่พวกเขาขาด คนคนนั้นจะต้องเข้าใจทุกอย่าง อภัยให้เสมอ แสนดีตลอดเวลา

ยอมรับข้อผิดพลาด ที่ผ่านมาได้ทั้งหมด เรามักใช้คำว่า “ใครสักคน ที่พร้อมจะรักและเข้าใจในแบบที่ฉันเป็น”

ดูเป็นประโยคที่แสนจะง่ายดาย แต่หารู้ไม่ว่า เพียงคำนี้คำเดียวมันได้กินชีวิตของคนคนหนึ่งไปจนหมดสิ้น

เขาตกเป็นทาส ผู้ซื่อสัตย์ของเราโดยที่ ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ความคิดเช่นนี้ไม่ใช่ความคิดของนักบุญ

แต่เป็นความคิดที่มีลักษณะเดียวกับขอทาน สิ่งนี้คือความเห็นแก่ตั วไม่ใช่รักแท้ รักคือการให้

ซึ่งเป็นสิ่งสวยงาม แล้วจะเริ่มต้นด้วยผลประโยชน์ ได้อย่างไร

ขอขอบคุณข้อมูล  jingjingna.com

Back To Top