ธรรมชาติของคนเรา มักคิดเข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ


ธรรมชาติของคนมักคิดเข้าข้างตัวเองหลวงปู่ชา สุภัทโท ได้กล่าวคำสอนไว้ว่า ยุ่งกับเรื่องของคนอื่นให้น้อย

แต่ยุ่งเรื่องของตัวเองให้มาก ธรรมดาเราชอบดูคนอื่น 90 % แต่ดูตัวเองแค่ 10 %คือ คอยดูแต่ความผิด

ของคนอื่นเพ่งโทษคนอื่น คิดแต่จะแก้ไขคนอื่น กลับเสียใหม่นะ ดูคนอื่นเหลือไว้ 10 % ดูเพื่อศึกษาว่า

เมื่อเขาทำอย่างนั้น คนอื่นจะรู้สึกอย่างไร เพื่อเอามาสอนตัวเอง  จึงเรียกว่าปฏิบัติธรรมอยู่

ธรรมชาติของจิตใจมันเข้าข้างตัวเอง จึงมีคำโบราณที่ว่าเรามักเห็นความผิดของคนอื่นเท่าภูเขา

ความผิดของตนเองเท่ารูเข็ม เราจึงต้อง ระวัง ความรู้สึกนึกคิดที่มันเข้าข้างตัวเองให้มากๆ

ธรรมชาติของคนเรา….มักคิดเข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ

เห็นความ ผิดของคนอื่น ให้หารด้วย 10 เห็นความ ผิดตัวเอง ให้คูณด้วย 10 จึงจะใกล้เคียงกับความจริง และ

ยุติธรรม เพราะเหตุนี้ เราต้องมองแง่ดีของคนอื่นมากๆ และ พิจารณาตัวเอง ตำหนิ ติเตียน ตัวเองมากๆ

แต่ถึงอย่างไรๆ เราก็ยังเข้าข้างตัวเองนั่นแหละ พยายามอย่าสนใจการกระทำของคนอื่น ดูตัวเอง

สนใจแก้ไขตัวเองนั่นแหละมากๆ เช่น เข้าครัวเห็นภรรยาทำอาหารไม่ถูกปาก แล้วก็เกิดอารมณ์ ร้อนใจ

ยังไม่ต้องบอกให้เขาแก้ไขอะไรหรอก รีบแก้ไขระงับอารมณ์ ร้อน ใจ ของตัวเองเสียก่อน ดูซิว่าอาหารมันไม่อร่อย

หรือ เรายึดติดกับรสชาติจนเคยตัวเห็นอะไร คิดอะไร รู้สึกอย่างไร ก็ใจเย็นๆไว้ก่อน ความเห็น ความคิด

ความรู้สึกก็ไม่แน่ อาจจะถูกก็ได้ อาจจะผิดก็ได้ เราอาจจะเปลี่ยนความเห็นก็ได้อย่าสักแต่ว่าสักแต่พูด

ใจเย็นๆไว้ก่อนยังไม่ต้องพูด ดูใจเราก่อน สอนใจเราก่อน หัดปล่อยวางก่อน

ธรรมชาติของคนเรา….มักคิดเข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ

เมื่อจิตสงบแล้ว เมื่อจิตปกติแล้ว จึงค่อยพูด จึงค่อยออกความเห็น จึงจะเป็นการพูดอย่างมีสติ

พูดอย่างไม่เข้าข้าวตัวเองคนที่รับฟังเขาจะรับรู้ได้ว่า นี่คือคำพูดที่หวังดี เป็นคนแนะนำที่มีความเมตตา

และ น่าฟัง ขณะมีอารมณ์อย่าเพิ่งพูด ทำให้เสียความรู้สึก ทั้งต่อผู้อื่น และ ต่อตัวเองแบบนี้ไม่เกิดประโยชน์อันใด

เพราะฉะนั้น อยู่ที่ไหน อยู่ที่วัด อยู่ที่บ้าน ก็สงบไม่ต้องเฝ้าจับผิด ดูคนอื่นว่าเขาทำผิดๆ พยายามแก้ไขพัฒนา

ตัวเรานั่นแหละ เห็นอะไร ชอบ ไม่ชอบ ปล่อยไว้ก่อน เรื่องของคนอื่น พยายามอย่าให้เข้ามาที่จิตใจเรา

ธรรมชาติของคนเรา….มักคิดเข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ

ถ้าไม่ระวัง ก็จะยุ่งกับเรื่องของคนอื่นไปเรื่อยๆ หาเรื่องอยู่อย่างนั้น เอาเรื่องโน้นเรื่องนี้

มาเป็นเรื่องของเราหมดมีแต่ยินดี ยินร้ายพอใจ ไม่พอใจ ทั้งวัน อารมณ์มาก จิตไม่ปกติ ไม่สบาย ทั้งวันๆ

ก็หมดแรงแม้เขาจะทำกับเราไม่ดี ว่าเราไม่ดี ก็เรื่องของเขา อย่าเอามาเป็นอารมณ์

อย่าเอามาเป็นเรื่องของเราดูใจเรานั่นแหละ พัฒนาตัวเองนั่นแหละหัดฝึก ปล่อยวาง นั่นเอง

ไม่มีอะไรหรอก ไม่มีอะไรสำคัญกว่าการตามรักษาจิตของเรา

ขอขอบคุณข้อมูล  siamame

Back To Top