เหนื่อยไหมหัวใจ ที่ต้องคบกับคนที่ไม่เห็นค่าของเรา

 

การที่เราจะเลือกคบใครสักคนเราคิดที่จะเลือกคนที่ดีๆ คนที่เค้ารักและใส่ใจเราจริง

เหนื่อยไหมที่จะต้องเรียกร้องความสนใจ?

เหนื่อยไหมที่ไม่ได้รับความรัก?

เหนื่อยไหมที่รู้สึกว่าเหมือนเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว?

    บางคนคบหากับคุณยังไม่ทันข้ามปีแต่ทำกับคุณเหมือนเป็นของตายไม่ใส่ใจกับปัญหาของคุณ ไม่ได้ทำให้คุณมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ วันสำคัญกลายเป็นวันธรรมดา..วันธรรมดาไม่เคยได้เป็นวันพิเศษไม่ทำให้คุณรู้สึกเป็น “คนพิเศษ” เหมือนตอนที่เขาอยากได้คุณเป็นแฟน

    คนแบบนี้เป็นพวกเห็นแก่ตัวพอคบกันนานขึ้นเขาก็จะเลิกใส่ใจคุณ เขาสนใจแต่เรื่องของตัวเองและคาดหวังให้เราเข้าใจแต่ในเรื่องของเขาปัญหาของเขา อย่างที่ผมเคยเขียนเรื่อง “เวลากับความสำคัญ” ถ้าคุณสำคัญไม่ว่าปัญหาจะเล็กแค่ไหนเขาก็จะอยู่ข้างๆคุณมีเวลาฟังเรื่องของคุณใส่ใจคุณ

   ถ้าเขาไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงนิสัยก็ต้องคิดแล้วว่าจะทิ้งเขาก่อนหรือให้เขาทิ้งคุณก่อนอย่าลืมว่าคุณไม่ใช่ของตายยังมีอีกหลายคนพร้อมจะดูแลคุณและทำให้คุณเป็นคนสำคัญ.

    เมื่อไหร่ที่คุณรักคุณอยากครอบครองแต่เป็นไปไม่ได้ เมื่อคุณต้องการครอบครองและแสดงความเป็นเจ้าของ มันคือการทำให้อีกฝ่ายอึดอัดและไม่สบายใจ เรื่องของความรักไม่มีคำตอบที่ชัดเจนหรือวิธีที่แน่นอนเพราะ.. ความรักมีหลายรูปแบบแต่ละคนมีพื้นฐานชีวิตไม่เหมือนกันเมื่อมาคบกันก็ทำให้ความรักของแต่ละคู่ไม่เหมือนกัน

    เมื่อเรารักใครสักคนแล้วย่อมอยากจะเป็นเจ้าของความรักนั่นกันทุกคนแต่จะมีสักกี่คนละที่จะได้ครอบครองมันไว้ได้…เพราะความรักเหมือนกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปได้เสมอไม่มีอะไรแน่นอนกับมันเอาอะไรจากมันไม่ได้เลย

เพราะรัก คือ ความเร้าร้อนที่พร้อมจะแผดเผา

เพราะรัก คือ ความหนาวเหน้บที่เย็นเยือกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ

blank

     แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่พร้อมจะลองดูบางคนแสวงหาความรักมากมายใช้หัวใจฟุ่มเฟือยเพื่อตามหารักแท้แต่ยากที่จะครอบครองเพราะบางครั้งอาจจะเป็นรักต้องห้ามระหว่างพี่น้องระหว่างคำว่าเพื่อนสนิทระหว่างคำว่าคนที่มีเจ้าของแล้วหรือระหว่างคำว่า ไม่เหมาะสมมันยากที่คุณจะดูแลมันตลอดเวลา

    เมื่อไหร่ที่คุณรักคุณอยากครอบครองแต่เป็นไปไม่ได้ก็คิดเสียเถิดว่ายังดีกว่าไม่ได้รักความรักต้องการให้คนที่เรารักมีความสุขมากที่สุดเท่านั้นก็เพียงพอสำหรับคำว่ารักแท้ที่มาพร้อมกับการรอคอยที่ไม่รู้ว่าขอบเขตความสิ้นสุดของการรอรอที่จะเป็นเจ้าของนั่นคือเมื่อไหร่

    บางคนที่ต้องพรากจากคนรักด้วยสังขารก็หวังลมๆแล้งๆว่าเค้าจะกลับมาในสักวันเค้ายังอยู่กับเราเสมอบางคนพรากด้วยคำว่าหน้าที่ก็รอไปจนกว่าหน้าที่จะหมดลง

    บางคนพรากด้วยความไม่เหมาะสมก็พยายามที่จะถีบตัวเองขึ้นไปให้เหมาะสมกันแต่บางคนพรากด้วยความไม่เข้าใจทั้งที่ยังรักมากมายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยความไม่เข้าใจว่า เขายังรักเรารึป่าว หรือ รักคนที่มีเจ้าของแล้วรักกันมากมายแต่อีกฝ่ายมีห่วง (ลูก)

blank

     คุณจะเห็นแก่ใครระหว่างความรักของคุณเองหรือว่าเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ที่ต้องมารับรู้เมื่อคุณรอคอยความรักที่ไม่อาจจะเป็นเจ้าของได้คุณอาจจะต้องพลาดความรักแท้จากใครคนอื่นๆไปคุณปิดใจตนเองเพราะอย ากเป็นเจ้าของ คุณทำแบบนั่นแล้วจะมีอะไรเกิดขึ้น

    คนที่รักกัน ต้องการจะรักษาความรักให้ยั่งยืน ก็ต้องอาศัยความไม่ประมาท คือ ระวังอยู่เสมอไม่ทำสิ่งใด พูดสิ่งใดให้อีกฝ่ายหนึ่งน้อยใจ เสียใจช้ำใจ เป็นต้น

    อย่านึกว่าเขารักเราแล้วทำอะไรก็ได้ความอดทนของคนมีขอบเขตเมื่อเขาน้อยใจและช้ำใจบ่อยเข้ามันสะสมมากเข้าอาจระเบิดออกมาสักวันหนึ่งต้องแตกกันเพราะฉะนั้นคนที่รักกันก็อย่าประมาท ต้องถนอมน้ำใจกันไว้ดีกว่าปล่อยให้แตกร้าวแล้วค่อยประสานกันรอยร้าวนั้นเมื่อหลายรอยเข้าก็ประสานให้สนิทได้ยากหรืออาจไม่ได้เลย แล้วจะเสียใจ

    พร้อมกับที่ได้เสียคนดีไปเสียแล้ว แต่ถ้าคนไม่ดีก็ไม่ต้องรักษาให้เสียเวลา แม้จะเคยรักกันเมื่อเห็นว่าไม่ดี อยู่กันต่อไปก็มีแต่ความเสื่อม แยกกันเสียดีกว่า เพราะคนบางคนสันดานหนามากขูดขัดเกลาเท่าไรก็ไม่สะดุ้งสะเทือน

Back To Top