ข้อคิดสะท้อนสังคม น้ำใจที่มีต่อกันก็เริ่มหาได้น้อยลงไปทุกที

thumbnail

 

          ในสังคมปัจจุบัน ที่มีแต่การ แก่งแย่งกัน น้ำใจที่มีต่อกัน ก็เริ่มหาได้น้อยเต็มที ต่างคนต่างเอาตัวเองเป็นหลัก จนลืมใส่ใจเพื่อนมนุษย์ที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ทำให้สังคมมีแต่ปัญหาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เรามีข้อคิดดี จากนิทานเรื่องหนึ่ง ที่จะมาเล่าให้ทุกคนฟัง เรื่องก็มีอยู่ว่า… 

          ในตรอกซอยแห่งหนึ่ง ที่ไม่มีเสาไฟ หรือแสงไฟให้ความสว่างเลยแม้แต่นิดเดียว ทำให้ซอยแห่งนี้ ในยามค่ำคืน ปกคลุมไปด้วยความมืดมิดสนิท แต่ก็ยังมีคนเดินทางสัญจรจำนวนมาก เพราะซอยนี้ เป็นทางลัดที่ใกล้ที่สุด จึงทำให้คนนิยม ใช้เยอะ ช่วยประหยัดเวลาได้มาก ในคืนหนึ่งได้มีพระรูปหนึ่ง ใช้ซอยนี้เป็นทางลัดเพื่อที่จะเดินไปที่วัดอารามใกล้ๆแห่งนี้ ในระหว่างที่เดินผ่านซอย ก็เดินชนคนนั้นคนนี้เต็มไปหมด ด้วยความที่ซอยนี้มืดมาก มองแทบจะไม่เห็นอะไรเลย ทันใดนั้นเอง ก็มีชายคนหนึ่งเดินถือโคมไฟเข้ามาในซอย ทำให้ซอยที่มืดสนิท กลับสว่างขึ้นมาทันใด ก็มีคนในซอยพูดขึ้นมาว่า ” คนถือโคมไฟ ผู้นั้นช่างแปลกคนนัก ตัวเองตาบอดแท้ๆ แต่กลับถือโคมไฟ ทั้งๆที่ก็มองไม่เห็นอยู่ดี “    พระได้ยินคำพูดของคนในซอย ก็เริ่มรู้สึกแปลกใจเช่นกัน จึงได้เดินเข้าไปถามชายตาบอด ผู้นั้น

” ขออภัย…ข้าอยากทราบว่าท่านนั้นตาบอด หรอกหรือ?” ชายตาบอด ก็ตอบกลับมาว่า… ” ใช่ ข้าเกิดมาก็ตาบอด สนิททั้งสองข้างเลย ไม่ว่าเวลาใด จะเช้า สาย บ่าย เย็น ก็ล้วนแต่มืดสนิททั้งนั้น “ เมื่อพระได้ยินดังนั้น ก็ยิ่งประหลาดใจเข้าไปอีก และได้ถามต่อว่า ” ในเมื่อท่านมองไม่เห็น แล้วทำไมท่านถึงยังต้องถือโคมไฟให้สว่างด้วยละ “ ชายตาบอด จึงได้ตอบว่า… ” เพราะข้าได้ยินคนในซอยนี้ พูดกันว่า เวลาเดินในซอยตอนกลางคืน ไม่มีแสงไฟ คนตาดีก็มองไม่เห็นเช่นเดียวกัน เมื่อครู่ที่ท่านเดินเข้าซอยมา ท่านโดนชนไปหลายรอบเลยใช่ไหม “ ” ท่านดูข้าสิ ถึงแม้ข้าจะมองไม่เห็น แต่เมื่อข้าเดินถือโคมไฟเข้ามาในซอยนี้ กลับไม่โดนชนเหมือนคนอื่น ทั้งๆที่คนอื่นตาดี กลับโดนชนกันเต็มไปหมด และเหตุผลที่ข้าเดินถือโคมไฟ นั่นก็เพราะว่า ข้าใช้โคมเป็นแสงสว่างให้ผู้อื่น และยังทำให้ผู้อื่นมองเห็นข้า ไม่มาเดินชนข้าอีกด้วย “

             เมื่อพระได้ฟังคำตอบจากชายตาบอด ท่านก็ได้เข้าใจและบรรลุถึงปัญญาว่า ” การช่วยเหลือผู้อื่น เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น แต่ผู้ให้ก็ยังได้รับกลับคืนมาด้วยเช่นกัน “  นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…การช่วยเหลือ เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งให้ได้มากเท่าไหร่ โลกของคุณก็กว้างได้มากเท่านั้น แต่กับคนที่แล้งน้ำใจ ยิ่งโลกแคบลงทุกวัน ไม่มีทางที่จะมองเห็นสิ่งดีๆจากผู้อื่นได้

 

ที่มา : bitcoretech

Back To Top