กับดักของมนุษย์เงินเดือน เตือนใจ จากคนทำงานฟรีแลนซ์


– เราเคยทำงานฟรีแลนซ์มา 3 ปี แต่มีโอกาสได้กลับไปทำงานแบบได้เงินเดือนเพราะเป็นบริษัทเท่ ๆ ที่เราเคยอยากอยู่มานานแล้ว

(1) เราพบว่า ใช้เงินเยอะขึ้น เพราะทุกครั้งที่อย ากได้อะไรก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะเดี๋ยวก็ได้เงินเดือนแล้ว

– ไม่ต้องกังวลเหมือนตอนเป็นฟรีแลนซ์ ที่รายได้ไม่สม่ำเสมอ เรารู้ตัวอีกที ก็พบว่ารูดบัตรซื้อเสื้อผ้าไปเป็นสิบตัวตอนเป็นฟรีแลนซ์จะคิดตลอดว่า ชุดนี้ซื้อไปแล้วใส่ทำงานได้มั้ย ชุดนี้ทำให้เราสวยขึ้น รายได้เพิ่มมากขึ้นรึป่าว??

– ทำให้เราคิดรอบคอบก่อนจะตัดสินใจซื้ออะไรเราเข้าใจแล้วว่าทำไมมนุษย์เงินเดือนถึงเผลอใช้เงินง่ายๆก็เพราะมันมีเงินในอนาคตออยู่ทุกเดือน ใช้หมดเดี๋ยวก็มาใหม่

(2) เรากลับมาต้องการสิ่งบันเทิงในชีวิต

ตอนเป็นฟรีแลนซ์ เราแทบไม่ต้องการดูหนัง ท่องเที่ยวหรือพึ่งพาสิ่งของภายนอกมาปรนเปรอความสุขเลยไม่ต้องเดินทางท่องเที่ยวก็ได้ เพราะรู้สึกว่าได้ทำงานที่รักงานที่อิสระตามใจเรา ก็เหมือนได้พักผ่อนอยู่แล้ว

blank

– ไม่เคยเครียดจนต้องการเสียเงินซื้อความสุขเลยนั่งเฉย ๆ ก็มีความสุขแล้ว แต่พอเราทำงานประจำเราเหมือนทำงานให้องค์กร เราไม่ได้ทำงานที่เป็นงานที่เป็นตัวของเรามันทำให้เรารู้สึกเหมือนใช้เวลาทำงานให้คนอื่น ๆสมองเราเลยสร้างกิเลสว่าไปพักผ่อนเพื่อตัวเองเถอะทำให้คนอื่นแล้ว ต้องให้รางวัลตัวเองบ้าง

– ซึ่งจริง ๆ แล้วเราควรทำทุกอย่ างเหมือนบริษัทนี้เป็นของเราเราจะได้ไม่รู้สึกว่าทำให้ใคร แต่ทำเพื่อตัวเรา

– เราเลยรู้ว่า มนุษย์เงินเดือนต้องเสียเวลาไปเยอะมากเพื่อปรนเปรอความสุขหาสิ่งบันเทิงชดเชยความรู้สึกว่าเราทำงานให้คนอื่นมาทั้งวันแล้ว

blank

(3) เราเริ่มไม่พัฒนาตัวเอง

อ่ า นหนังสือดี ๆ ด้านอื่น ๆ เราเริ่มพบว่าตัวเองไม่มีอารมณ์อ่ า นหนังสืออื่น ๆ ไม่มีอารมณ์พัฒนาตัวเองเพราะรู้สึกว่าทำแค่นี้ก็ได้เงินเดือนเยอะแล้ว คืออยู่ไปเรื่อยๆแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วไม่มีเหตุจำเป็นให้ต้องเก่งขึ้น

(4) เราคิดว่าชีวิตนี้แน่นอน

เพราะเรามีงานประจำ ทุกอย่ างมีความมั่นคงเราก็เริ่มประมาทในชีวิต ใช้ชีวิตแบบไหลไปเรื่อย ๆไหลไปตามงานของบริษัทที่กินเวลาถึง 8 ชม ต่อวันเราไม่ต้องวางแผนอะไรกับชีวิต ทำงานไปเรื่อย ๆ รอรับเงินเดือนอย่ างเดียวหยุดสร้างอาวุธทางปัญญาในการหารายได้ทางอื่น ๆจะไปมัวหาทำไม ก็งานประจำเงินเดือนก็เยอะอยู่แล้วเราประมาทในชีวิตว่ามันแน่นอนมากขึ้นเรื่อย ๆ

blank

(5) เราทำงานแบบไม่กระตือรือร้น

ทำงานแบบรอเจ้านายสั่ง เพราะเราขายเวลา 8 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็นให้นายไปแล้ว อย ากให้ทำอะไรเพิ่มก็บอก ไม่บอกก็อยู่เฉย ๆแต่ตอนเป็นฟรีแลนซ์จะกระตือรือร้นมาก คอยสร้างสรรค์ไอเดียช่วยลูกค้าคิดงานตลอด เรียกได้ว่าทำเกินหน้าที่ อะไรที่คิดออกสามารถนำเสนอได้ก็งัดมาหมด จัดเต็มตลอด ไม่เคยกั๊ก

– นี่เป็นเพียงบางข้อที่เราสังเกตตัวเองและคิดออกและรู้สึกสะพรึงถึงกับดักของงานประจำรายได้แน่นอนเอามาก ๆ

blank

– ส่วนด้านแย่ ๆ อื่น ๆ ของการทำงานประจำก็ทำให้เราต้องเผชิญกับเรื่องน่าเบื่อที่เราไม่เคยเจอมานานมากเช่น รถติด เราต้องตื่น 6 โมง เพื่อเจอรถติด 2 ชั่วโมงทั้ง ๆ ที่ปกติตื่นกี่โมงก็ได้ เดินทางตอนสายรถวิ่งฉิว

– ถ้าเราจะเป็นมนุษย์เงินเดือนต่อไปเราต้องเอาหัวใจตอนเป็นฟรีแลนซ์กลับมาใช้คือ คิดก่อนใช้เงิน พัฒนาตัวเองตลอด อ่ า นหนังสือพัฒนาตัวเองหยุดตามใจกิเลส มีความสุขในงานที่ทำ ทำงานให้เต็มที่เหมือนเป็นบริษัทตัวเองแล้วเงินก็จะไหลมาเทมา

Back To Top